Chantilly to wielka wiejska posiadłość książąt Condé, położona w lasach Oise, około 40 kilometrów na północ od Paryża — zamek otoczony wodą, książęca kolekcja sztuki najwyższej rangi, monumentalne stajnie zbudowane dla człowieka, który wierzył, że odrodzi się jako koń, oraz ogrody zaprojektowane przez tę samą rękę, która kształtowała Wersal. Podczas gdy wiele francuskich zamków podziwia się wyłącznie za architekturę, Chantilly cenione jest przede wszystkim za to, co skrywa: Musée Condé, którego obrazy, rysunki i rękopisy czynią je, według powszechnej opinii, drugim najbogatszym zbiorem dawnych mistrzów we Francji po Luwrze.
Posiadłość zawdzięcza swój dzisiejszy kształt Henrykowi Orleańskiemu, księciu Aumale — synowi króla Ludwika Filipa — który odbudował zamek w XIX wieku i przez całe życie gromadził jego kolekcję. Po śmierci w 1897 roku przekazał całe dobra narodowi pod jednym niezwykłym warunkiem: dzieła miały pozostać dokładnie tak, jak je powiesił, nigdy nie sprzedane, nigdy nie wypożyczone, nigdy nie przearanżowane. Efektem jest muzeum zamrożone w guście swojego twórcy — około 800 obrazów eksponowanych gęsto, w XIX-wiecznym stylu, w tym dzieła Rafaela, Poussina, Ingresa i Delacroix, a w Cabinet des Livres słynny średniowieczny iluminowany rękopis znany jako Très Riches Heures du Duc de Berry. Dzięki testamentowi księcia te arcydzieła można zobaczyć tylko tutaj, nigdzie indziej na ziemi.
Poza galeriami Chantilly to cały dzień pod gołym niebem. Grandes Écuries — Wielkie Stajnie — należą do najwspanialszych budynków stajennych w Europie, wzniesionych w XVIII wieku z książęcym rozmachem, a dziś mieszczą Żywe Muzeum Konia z pokazami jeździeckimi pod strzelistą kopułą. Park, zaprojektowany przez André Le Nôtre'a, rozpościera się w formalnych parterach, wzdłuż długiego Wielkiego Kanału i w cichszych zakątkach, jak angielsko-chińska wioska, która zainspirowała Marie-Antoinette w Wersalu. I to tutaj śmietanka Chantilly — crème Chantilly — zyskała swoją nazwę, słodki przypis do książęcej posiadłości, wpisanej na listę zabytków i należącej do wielkich rezydencji Francji. Do zamku wchodzi się o wyznaczonej godzinie; reszta posiadłości należy do ciebie przez cały dzień.